۱۳۸۹ تیر ۲۱, دوشنبه

تقدیم به سپیده زندگیم

دوستت دارم

به ژرفا و پھنا و بلندایي

كه روحم را توان رسیدن به آن ھست ،

آنگاه كه سرشار از حسي ناپیدا

به نھایت بودن

كمال زیبایي ھستم !


 

دوستت دارم

به اندازه خاموشترین نیاز ھر روز

به آفتاب و نور شمع !


 

دوستت دارم

رھا !

چنان مردماني كھ براي حقیقت مي جنگند !


 

دوستت دارم

ناب !

چنان مردماني كه به سماع در مي آیند !

دوستت دارم

با شوقي

كه اندوه دیرسال مرا محو مي كند !

…و با ایمان كودكي ام .


 

دوستت دارم

با عشقي كه از دست رفتني مي نماید !

…و با قدیسین از دست رفته ام !

×

دوست دارمت

با نفسھا

لبخندھا و

اشكھاي تمام زندگي ام !

و اگر خدا بخواھد

پس از مرگ

نیكوتر از این

دوست خواھمت داشت !

هیچ نظری موجود نیست: